وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لِأَبِيهِ آَزَرَ أَتَتَّخِذُ أَصْنَامًا آَلِهَةً إِنِّي أَرَاكَ وَقَوْمَكَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ( 74 ) و [ ياد كن ] هنگامى را كه إبراهيم به پدر خود « آزر » گفت : « آيا بتان را خدايان [ خود ] مىگيرى ؟ من همانا تو وقوم تو را در گمراهى آشكارى مىبينم . » ( 74 )